232 - آزاد بودن .......

هر تجربه ای، اختصاص به کسی دارد که، آنرا تجربه کرده. پس هر آدمی ، با لمس نکردن آزادی،  آزادی واقعی را نمی شناسد. اصول آزادی همیشه از بیرون به او تحمیل میشود. و باید به دنیای بیرون تعلق داشته باشد.شما هم یادتان باشد که تجربه در انحصار تجربه کننده است . انسان ها همیشه بر حسب عادت ها ، آنچه را که به آنها تلقین شده و در اثر تکرار عادت کرده اند قبول میکنند. و آنچه را که تدریجا" نشنیده اند، نمی پسندند و از آن دوری میکنند.در چنین شرایطی، اگر شعاع حکمت الهی بر دل کسی بتابد او صاحب فهم میشود.در غیر این صورت در تار، رویاها گرفتار شده ویا به منزلگاه قدرت ذهن پناه می برد. تا بینش خود را گسترش دهد.گاهی به شعر پناه می برد.تا با ایجاد نوای موسیقی درکانون قدرت قرار گیرد.بلی این عمل آفریدن است. باید در راه عشق همه چیز را فدا کنید. در سکون هرگز نمی توانی صدایی را تولید کنی، مگر اینکه در امواج آلفا غرق شوی. پس آگاهی یعنی هوشیاری معنوی از هستی . الهام نوعی هوشیاری عمیق از آگاهی است . هیچ چیزی در کائنات نیست که نور الهی در آن جریان نداشته باشد. بهمین دلیل در هر لحظه باید حواس جمع باشد. چون مشاهده میشوید. در این زمان به هیچ گفتاری نیاز ندارید. این آزاد بودن است. در آزادی شناور میشوید،دیگر با ساز هیچ کسی نمی رقصید. و با نواختن ضرب کسی به گریه نمی افتید. کسی بشما دستور نمی دهد. از تهی بودن خارج میشوید. زمانی که از اسارت نجات پیدا کردید معنای آزاد بودن را حس میکنید . پس باید قبول کنید که آن حقیقتی که از صلح و عشق درونی نباشد، حقیقت نیست. تظاهر و ریاست ! اگر شرط لیاقت داشته باشید، شما هم آزادید .   می توانید بر نیازهای جسمی کنترل کرده و عقلانی رفتار کنید. با گذشت زمان اگر چه پشتمان خم میشود، دندانهایمان میریزد،پاهایمان ضعیف میشود، موهایمان میریزد،چشمهایمان ضعیف میشود، ولی تا زمانی که عقلمان کار کند یک بعلاوه یک ،هنوز مساوی است با دو  . ...................                                                                                                                 

تمرین : در جای ساکتی با آرامش به درون خود پناه ببرید. این فرایندی است که شما در کانون شناخت قرار میگیرید.پنج دقیقه این حالت را حفظ کنید. در  آگاهی کامل از بردگی رها میشوید .   بدین ترتیب از لاک خود بیرون می آئید ...............