233 - بازی زمان

بازی زمان:زندگی چقدر دردآلود و اندوهگین است. چون ما را به این دنیای شگفت انگیز وارد کرده به یک جنگ ناخواسته وارد میکند.در اینجا همدیگر را ملاقات می کنیم و  با هم آشنا می شویم . پس از مدتی، ناگهان همدیگر را از دست میدهیم.آیا زندگی به دنیا آمدن و رنج کشیدن و در نهایت مردن است ؟ یا اینکه یک مسیر ناشناخته ای را دنبال میکنیم ؟  چگونه و از چه راهی باید اقدام کنیم، تا بازی زمان حداقل در زندگی روزمره ما را ناجوانمردانه تارومار نکرده، و با خود نبرد. و در حد توان بتوانیم در کنار ساحلی آرام و زیبا تا اندازه ای با خواست خود زندگی کنیم . هرگز جریانی بر ما تحمیل نشود.هر چند شناخت انسان ها بر پایه تجربه آنهاست، نه بر مشتی طومار گرد و خاک خورده یا مقداری توهم و پندار. ولی زمانیکه یک سنتی را اجرا میکنیم ،به اطرافیان تلقین میکنیم، که  آنرا در طول  زندگی خود تکرار کنند.  آیا این تکرار تدریجی کشنده و درد آلود نیست ؟ !...  چرا ما باید تکرار گذشتگان را همچنان تکرار کنیم .و به نسل آینده هم منتقل نمائیم. آیا این یک قانون ابدیست که ما را محکوم کرده تا در گرداب تکرار بچرخیم ؟!  ......... عقل سالم ایجاب میکند، از سنت های پوچ و مسخره   که باعث کدورت و جنگ و جدل و دوری انسانها از هم میشوند، دوری کنیم.و  اجازه ندهیم اندیشه های پوسیده گذشته، زندگی ما رامحک بزند. و عنان زندگی  را بدست گیرد. همه اتفاقات را نباید به گردن خداوند گذاشت .خداوند خیمه شب باز نیست ،که سر همه نخها را در دست داشته باشد،، و همه جریانها و رویداد ها را مهار کند. همه چیز در جهان مادی به ضرورت روی میدهد. ولی چقدر بد است که، من اختیار عمل خود را ندارم. هر موجودی از طبیعت پیروی میکند.هر کس در شرایط مناسب تری زندگی کند،با طبیعت راحت تر مدارا میکند.هر چند که روح ما آزاد نیست، و کم و بیش در پیکر مکانیکی محبوس هستیم. ولی اگرقوانین الهی را قبول کنیم که، همه چیز از روی ضرورت انجام می پذیرد، روی خوشنودی و نیکبختی واقعی را خواهیم دید. همه چیز ممکن است ؟ !......   ولی باید با چشم تردید به آنها نگریست. اجازه دهید فقط ما سخنگو نباشیم. و به دیگران هم اجازه دهیم نظر بدهند.............. از کجا معلوم که همه زندگی ما یک رویا نباشد....!!!

تمرین : هیپنوتیزم وسیله قدرتمندی در تعلیم و تربیت و تغییر شخصیت شماست. اکثر فرماندهان جهان با زیرکی از این قانون و تلقین به بهترین شکلی استفاده کرده اند.  اجازه ندهید هر حرفی شما را تحریک کند. به عادت های نامرئی اجازه ورود ندهید).ترس و دلهره فاکتور های دفاعی بدن را در هم میریزند، و انسان را در بستر بیماری پرت میکنند. ، شهامت را از ما گرفته و اجازه عمل رادر ما خفه میکند. فکر های ترس آور رادر هر شرایط از خود دور کنید. در حال زندگی کنید......... و گذشته را به آرامی زیر خاک مدفون کنید، از آینده هم نترسید. در نتیجه همه تنش ها به مرور از بین میروند. و در یک آرامش لذت بخشی فرو میروید. این همان آزادی عمل است که بدست می آورید ............!